Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

Γράφει η Φανή Ροδοπούλου

Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017
Tο απόγευμα στη θάλασσα

Ένα ακόμα απόγευμα Κυριακής, που ξέρεις πια ότι η συνήθεια να κοιτάς τον Υμηττό, δίχως να σκέφτεσαι, έχει γίνει μέρος της ζωής σου, ωστόσο αρκετά ευχάριστο.
Και το τηλέφωνο παίζει τη μελωδία που έχεις με κόπο διαλέξει να χτυπά...
... κάθε φορά που σε καλούν. Σε καλούν να περάσεις αυτό το απόγευμα στη θάλασσα.

Είσαι μεγάλη πια για να υπολογίζεις την κίνηση στους δρόμους, το συνωστισμό στην παραλία, τα κουβαδάκια με τα παιδάκια. Σκέφτεσαι μόνο τους φίλους, την παρέα. Το αντάμωμα. Φτιάχνεις στο νου σου μια ακροθαλασσιά, με εσένα και την παρέα σου, τον ήχο του νερού και το αεράκι που απαλά τριγυρίζει ανάμεσά σας, και ξεκινάς.

Η πραγματικότητα είναι άλλη. Η φαντασία κάθισε στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου και καρτερεί τη στιγμή που θα βάλεις μπρος για μια άλλη παραλία.

Η πραγματικότητα είναι μια άλλη. Είναι εκεί και σε περιμένει. Κολυμπά μέσα στο αλμυρό νερό και σε χαιρετά.

Η πραγματικότητα σου τηλεφωνεί. Σου ανακοινώνει. Δίχως να σε ρωτήσει.

Ένας πατέρας “έφυγε” απόψε. Και εσύ είσαι εκεί για να αγκαλιάσεις με απαλότητα την κόρη. Ευτυχώς που είσαι εκεί.

Μεγαλώνεις και χρειάζεσαι ανθρώπους εκεί. Δίπλα σου, απέναντί σου, να τους κοιτάς και να βλέπεις μέσα στις ρυτίδες τους να γράφονται λέξεις, μέσα στο βλέμμα τους να ξαποσταίνεις. Μεγαλώνεις και χρειάζεσαι τους φίλους γύρω σου όταν οι άνθρωποι “φεύγουν”. Όταν οι άνθρωποι έρχονται. Όταν οι άνθρωποι υπάρχουν. Μεγαλώνεις και δεν υπολογίζεις.

Μεγαλώνεις και το βήμα σου γίνεται πιο σταθερό, λιγότερο βιαστικό. Κι έτσι βλέπεις το ροζ πώς πλέκεται με το γαλάζιο….

Φανή Ροδοπούλου

Η Φανή Ροδοπούλου γεννήθηκε και μεγαλώνει στην Αθήνα.
Εκφράζει τις απόψεις και τις γνώμες της μέσα από την πνευματικότητά της και το πάθος της για συγγραφή.



0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου